''Η ΑΚΡΑΤΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΣΚΗΣΗ''

 

Ακράτεια Ούρων

Ακράτεια ούρων είναι η χωρίς τη θέληση μας απώλεια ούρων.
Η κατάσταση αυτή μπορεί να συμβεί σε γυναίκες οποιασδήποτε ηλικίας και μπορεί να οφείλεται σε κάποιο παθολογικό αίτιο ή όχι. Το συγκεκριμένο πρόβλημα δυστυχώς έχει άμεσο αντίκτυπο στην ψυχολογία, την θηλυκότητα και την σεξουαλικότητα της γυναίκας και ως απώτερο αποτέλεσμα την αλλαγή της συμπεριφοράς τους και γενικότερα τον τρόπο ζωής τους.

 

Η συνηθέστερη μορφή ακράτειας ονομάζεται ακράτεια από προσπάθεια και αφορά τις 9 στις 10 περιπτώσεις ακράτειας. Ακράτεια ούρων από προσπάθεια (Stress urinary incontinence - SUI) ορίζεται κάθε απώλεια ούρων που προκαλείται από προσπάθεια, δηλαδή οποιαδήποτε αύξηση της ενδοκοιλιακής πίεσης όπως με το φτάρνισμα, τον βήχα, τη σωματική άσκηση .Εμφανίζεται όταν οι μύες του πυελικού εδάφους έχουν χαλαρώσει και δεν μπορούν πια να συγκρατήσουν τα ούρα μέσα στην κύστη και την ουρήθρα κλειστή, με αποτέλεσμα ακούσια διαφυγή ούρων. Κάποιες γυναίκες εμφανίζουν απώλεια ούρων και κατά τη σεξουαλική επαφή και αναλόγως του χρόνου εμφάνισης της στη συγκεκριμένη περίπτωση, καθορίζεται και το είδος της ακράτειας.

Από τι προκαλείται η ακράτεια ούρων από προσπάθεια;

Η κατάσταση αυτή οφείλεται σε πολλούς και διάφορους παράγοντες. Χαρακτηριστικά αναφέρουμε:

• Εγκυμοσύνη
• Τραυματικός ή παρατεταμένος τοκετός
• Κάπνισμα
• Παχυσαρκία
• Απώλεια βάρους (σε μεγάλο βαθμό)
• Χαλάρωση των οργάνων της πυέλου
• Χρόνιος βήχας
• Δυσκοιλιότητα
• Εμμηνόπαυση
• Τραυματισμός της περιοχής
• Ακτινοβολία

Όλοι αυτοί οι παράγοντες προκαλούν ακράτεια ούρων γιατί πολύ απλά αποδυναμώνουν ή τραυματίζουν τους ιστούς και κυρίως τους μύες της περιοχής της πυέλου. Και αυτό σαν συνέπεια θα μεταβάλει την φυσιολογική θέση της ουρήθρας.

Ποια είναι η θεραπεία στην ακράτεια ούρων από προσπάθεια;

Τις περισσότερες φορές, η λήψη του ιστορικού της γυναίκας και η κλινική εξέταση από το γιατρό αρκούν για τη διάγνωση του είδους της ακράτειας. Ο γιατρός θα εκτιμήσει τη βαρύτητα της ακράτειας (ήπια, μέτρια) με βάση το μέγεθος της προσπάθειας που την προκαλεί (π.χ. μετά από ένα φτέρνισμα, στο βάδισμα). Η θεραπεία σε αυτές τις περιπτώσεις είναι χειρουργική, γίνεται με μία μικροεπέμβαση διαρκείας 30-45 λεπτών, όπου η ασθενής θα υποβληθεί σε ελαφρά νάρκωση και θα εξέρχεται από την κλινική μόλις λίγες ώρες μετά την επέμβαση με οριστική λύση στο πρόβλημα της ακράτειας και επιστρέφει σε όλες τις δραστηριότητες της άμεσα.

Maria P(Personal Trainer)

Read 497 times
×

TOP
Συνδεθείτε